U bevindt zich hier: Welkom

Klik op de afbeelding voor meer foto's

Waar staan we over vijf, tien jaar?
Afgelopen weekend hebben we op een prachtige manier stil gestaan bij de jubileumfeesten van pastor Herman Helsloot en mijn persoontje. Een cabaretavond en plechtige Adventsviering waar we dankbaar op terug kunnen kijken. Dat we ook vooruit moeten kijken, maakte pastor Helsloot duidelijk toen hij in zijn Adventspreek wees op een veranderende kerk en geloofsbeleving. Het interview in de plaatselijke krant met als titel: ‘Waar staan we over vijf, tien jaar’ gaf ook veel stof tot nadenken. Een kerkganger maakte mij n.a.v. dat artikel alert op het Tv-programma "Adieu God?" waar Tijs van den Brink bekende mensen interviewt over hun afscheid van kerk, God en geloof. Een aantal belangrijke redenen voor kerkverlating die Tijs van den Brink tegenkwam in zijn interviews met kerkverlaters waren, dat ‘kerkmensen domme dingen zeggen over God en slechte dingen doen zoals misbruik, dwang en gebrek aan transparantie’ Een andere reden voor kerkverlating – zo maakte het programma "Adieu God?" duidelijk - heeft te maken met het verstaan van Bijbelverhalen of met het beeld van God. Er heeft een cultuurverandering plaats gevonden, waar je hoort zeggen dat je voor je geloof geen kerk nodig hebt.

Een missionaire activiteit van de kerk is een uitvaartdienst
Uit de interviews blijkt regelmatig dat afscheid nemen van de kerk niet automatisch
betekent dat mensen ook afscheid nemen van God. Er blijft vaak een verlangen naar geborgenheid in tijden van verdriet en verlies. Behoefte aan een adres waar je met je woede en wanhoop terecht kan, maar ook met je dankbaarheid en verwondering. En soms wordt God dan toch weer gevonden in de stilte van een kerk bij het aansteken van een kaars, in een Bijbeltekst of lied. En soms wordt de weg naar God en zelfs de kerk hervonden. De meest doeltreffende missionaire activiteit van de kerk is een uitvaartdienst. Dat is herkenbaar. Ook wij horen regelmatig dat mensen die niet (meer) vertrouwd zijn met de kerk vaak verbaasd zijn over de ruimte in de liturgie en de gebeden en de manier waarop een Bijbelverhaal wordt besproken. Ik zou daarom willen zeggen: de vorm van kerk-zijn en samenkomen zal misschien veranderen en ook de plek waar dat zal gebeuren, maar het zoeken naar God blijft. Er zullen ook in de toekomst fouten gemaakt blijven worden, maar zeg a.u.b. God niet vaarwel vanwege zijn grondpersoneel. Kerkmensen zijn net mensen. Zij proberen met vallen en opstaan te geloven en een geloofsgemeenschap te zijn. En ... we hebben ook jou daar eigenlijk bij nodig.

pastor Johan Olling